W odniesieniu do self-billingu, należy wskazać na funkcjonujące na gruncie Dyrektywy VAT następujące uregulowania:

* przepisu art. 224 ust. 1: "Faktury mogą być wystawiane przez nabywcę lub usługobiorcę w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych na ich rzecz przez podatnika, jeżeli istnieje wcześniejsze porozumienie między tymi dwiema stronami i pod warunkiem, że istnieje określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi";
* przepisu art. 220: "Każdy podatnik upewnia się, że faktura została wystawiona przez niego, nabywcę lub usługobiorcę, lub w jego imieniu i na jego rzecz, przez osobę trzecią, w następujących przypadkach: (1) dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych przez niego na rzecz innego podatnika (...)".

Powyższe przepisy Dyrektywy VAT wskazują na szeroki zakres transakcji, w stosunku do których system fakturowania self-billing może znaleźć zastosowanie - obejmuje on zarówno dostawę towarów, jak i świadczenie usług. Warunkiem niezbędnym dla celów zastosowania systemu self-billing jest spełnienie warunków, takich jak zawarcie wcześniejszego porozumienia pomiędzy stronami transakcji oraz zapewnianie istnienia i funkcjonowania procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez dostawcę (usługodawcę).

Regulacje w zakresie self-billing istniejące na gruncie Dyrektywy VAT w odniesieniu do WDT (znajdujące odzwierciedlenie w przepisie § 6 ust. 6 Rozporządzenia), można uznać za odzwierciedlenie prawidłowej implementacji przepisów Dyrektywy VAT. Polska bowiem dokonała implementacji do Rozporządzenia przepisów w zakresie, w jakim została do tego upoważniona na gruncie przepisów Dyrektywy VAT (nie uregulowała zaś kwestii samofakturowania w zakresie, w jakim nie była do tego upoważniona).

Uregulowania do self-bilingu w polskiej ustawie o VAT:

Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia, nabywcy towarów i usług od podatnika, o którym mowa w § 4 ust. 1, mogą wystawiać faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług oznaczone jako "FAKTURA VAT", w tym również faktury, o których mowa w § 10, jeżeli nabywca towarów lub usług:
* jest podatnikiem zarejestrowanym, jako podatnik VAT czynny;
* ma zawartą z dokonującym dostawy towarów lub świadczącym usługi umowę odpowiadającą warunkom wymienionym w ust. 2, upoważniającą do wystawiania faktur, faktur korygujących i duplikatów - w imieniu i na rachunek dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy;
* w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy, o której mowa w pkt 2, dostarczy właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemną informację o zawarciu takiej umowy, zawierającą w szczególności:
* dane dotyczące dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi, z którym zawarł tę umowę,
* datę zawarcia umowy,
* okres obowiązywania umowy.

Stosownie natomiast do § 6 ust. 2 rozporządzenia, umowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2, powinna zawierać:
* postanowienia, iż podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczący usługi:
* upoważnia nabywcę do wystawiania faktur, faktur korygujących i duplikatów, w jego imieniu i na jego rachunek,
* poinformuje nabywcę w trybie natychmiastowym w przypadku wykreślenia go z rejestru jako podatnika VAT czynnego lub o zbyciu przedsiębiorstwa;
* postanowienia, iż podatnik dokonujący nabycia towarów lub usług:
* będzie wystawiał faktury, faktury korygujące i duplikaty zgodnie z obowiązującymi przepisami,
* będzie przedstawiał drugiej stronie umowy oryginał i kopię faktury do jej akceptacji w formie podpisu, z tym że termin przedstawienia do akceptacji oryginału faktury ma tak być określony w umowie, aby było możliwe dokonanie terminowego rozliczenia podatku przez dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi; kopia faktury pozostaje u dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi,
* poinformuje drugą stronę w trybie natychmiastowym w przypadku wykreślenia go z rejestru jako podatnika VAT czynnego lub o zbyciu przedsiębiorstwa;
* określenie terminu jej obowiązywania, z tym, że termin ten nie może być dłuższy niż 2 lata;
* określenie towarów lub usług, w odniesieniu do których nabywca będzie wystawiał faktury w imieniu i na rzecz dokonującego dostawy lub usługodawcy w okresie obowiązywania umowy.

W § 6 ust. 3 rozporządzenia postanowiono, iż faktura wystawiana na zasadach określonych w ust. 1 i 2 powinna dodatkowo zawierać informację, kto był wystawcą faktury i że wystawił ją w imieniu i na rachunek podatnika wymienionego w fakturze jako sprzedawca.

W myśl § 6 ust. 6 rozporządzenia, przepisy ust. 1 pkt 2, ust. 2-5 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, jeżeli:

* nabywcą towarów jest podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

* dokonującym wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest podatnik, który został zarejestrowany jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 ustawy;

* dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dostarczył właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy pisemną informację, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wraz z danymi nabywcy, z którym zawarł umowę.

Dokonując zatem, przez pryzmat postanowień powołanego rozporządzenia, oceny czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w związku z dokonaniem których mogą znaleźć zastosowanie przedmiotowe procedury, należy zauważyć, iż ustawodawca w § 6 rozporządzenia postanowił, przy spełnieniu określonych warunków, o dopuszczalności wystawiania faktur, faktur korygujących i duplikatów przez nabywcę towarów i usług będącego podatnikiem zarejestrowanym, jako podatnik VAT czynny i o odpowiednim stosowaniu tych procedur przy dokumentowaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Natomiast brak jest w ww. paragrafie regulacji dotyczących kwestii wystawiania faktur przez usługobiorcę w imieniu usługodawcy w sytuacji, gdy miejscem świadczenia usług jest terytorium Wspólnoty, ale kraj inny niż kraj świadczącego usługę. Podkreślić również należy, iż przepis § 25 ust. 1 rozporządzenia, który określa jakie przepisy powołanego rozporządzenia należy zastosować w przypadku wystawiania faktur stwierdzających wykonanie usług, dla których miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, nie powołuje § 6 rozporządzenia, regulującego kwestie wystawiania faktur przez nabywcę usług, w imieniu i na rachunek usługodawcy

ŹRÓDŁO:
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA
ILPP2/443-1209/10-2/ISN
2010.10.26
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu